فقرۀ ۱۱۰ : نیک مرد آساید و بد مرد بیش و اندوه گران بود.

فقرۀ ۱۱۲ : شراب به پیمان (‌یعنی به اندازه‌) خور چه هر که او شراب بی‌پیمان خورد، بسا گنه که از وی آید.