شمارهٔ ۱ – در صفت بهار و مدح ابوالحسن : نوبهار آمد و آورد گل و یاسمنا
شمارهٔ ۱۷ – در مدح ابوحرب بختیار : ساقی بیا که امشب ساقی به کار باشد
شمارهٔ ۲ : همیریزد میان باغ، لؤلؤها به زنبرها
شمارهٔ ۱۸ : به فال نیک و به روز مبارک شنبد
شمارهٔ ۳ : چو از زلف شب بازشد تابها
شمارهٔ ۱۹ : جز به چشم عظمت هر که درو در نگرد
شمارهٔ ۴ : غرابا مزن بیشتر زین نعیقا
شمارهٔ ۲۰ – در وصف بهار و مدح فضل بن محمد حسینی : وقت بهارست و وقت ورد مورد
شمارهٔ ۵ : ای با عدوی ما گذرنده ز کوی ما
شمارهٔ ۶ : دوستان! وقت عصیرست و کباب