رباعی شمارهٔ ۱۹۱۷ : گر داد کنی درخور خود داد کنی
رباعی شمارهٔ ۱۹۱۸ : گر درد دلم به نقش پیدا بودی
رباعی شمارهٔ ۱۹۱۹ : گر سوزش سینه را به کس میداری
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۰ : گر صید خدا شوی ز غم رسته شوی
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۱ : گر عاشق روی قیصر روم شوی
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۲ : گر عاشق زار روی تو نیستمی
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۳ : گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۴ : گر قدر کمال خویش بشناختمی
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۵ : گر گفتن اسرار تو امکان بودی
رباعی شمارهٔ ۱۸۹۴ : سرمستم و سرمستم و سرمست کسی