رباعی شمارهٔ ۱۶۶۳ : آنی تو که در صومعه مستم داری
رباعی شمارهٔ ۱۶۴۸ : هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
رباعی شمارهٔ ۱۶۶۴ : آنی که بر دلشدگان دیر آئی
رباعی شمارهٔ ۱۶۴۹ : هر چند در این پرده اسیرید همه
رباعی شمارهٔ ۱۶۶۵ : آنی که به صد شفاعت و صد زاری
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۰ : هم آینهایم و هم لقائیم همه
رباعی شمارهٔ ۱۶۶۶ : احوال من زار حزین میپرسی
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۱ : یارب تو مرا به نفس طناز مده
رباعی شمارهٔ ۱۶۶۷ : از آب و گلی نیست بنای چو توئی
رباعی شمارهٔ ۱۶۳۶ : گفتم که توئی می و منم پیمانه