قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ : چیست آن لشکر فریشتگان

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۲ : جوانی شد، او را فراموش کن

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۳ : ای مر تورا گرفته بت خوش زبان زبون،

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۴ : از بهر چه، ای پیر هشیوار هنربین،

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۵ : فریاد به لااله الا هو

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶ : چون فروماندی ز بد کردار خویش

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ : چند کنی جای چنین به گزین؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ : این گنبد پیروزهٔ بی‌روزن گردان

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۳ : ای شده مفتون به قول‌های فلاطون،

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ : بنگر بدین رباط و بدین صعب کاروان