رباعی شمارهٔ ۱۷ : مهجور تو را شب خیالی که مپرس

رباعی شمارهٔ ۱۸ : دارم ز جدایی غزالی که مپرس

رباعی شمارهٔ ۱۹ : بس مرد که لاف می‌زد از مردی خویش

رباعی شمارهٔ ۲۰ : دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق

شمارهٔ ۳۴ : سپهر فضل و هنر آفتاب عز و شرف

رباعی شمارهٔ ۵ : ساقی فلک ارچه در شکست من و توست

شمارهٔ ۳۵ : صدهزار افسوس از فخر زمان زینت که بود

رباعی شمارهٔ ۶ : این تیغ که شیر فلکش نخجیر است

شمارهٔ ۳۶ : ساکن کنعان مهجوری خلیل

شمارهٔ ۳۷ : هزار افسوس کز بزم جهان ناگاه بیرون شد