خاتمه الکتاب : هر که آرد این نصیحتها بجای
در بیان انتباه از غفلت : از خدای خویشتن غافل مباش
در بیان صلۀ رحم و زیارت خویشاوندان : رو بپرسیدن بر خویشان خویش
در بیان فتوت : چیست مردی ای پسر نیکو بدان
در بیان فقر و صحبت درویشان : فقر میدانی چه باشد ای پسر
در فواید صحبت صالحان و اجتناب اهل ظلم : همنشین صالحان باش ای پسر
در بیان آن کس که دوستی را نشاید : دوست گر باشد زیانکار ای پسر
در بیان رعایت یتیم ونصایح دیگر : بر سر بالین بیماران گذر
در نصایح : خوف و اندوهست قوت بندگان
در بیان صبر : تا شوی در روزگار از صابران