گه چون مه از آرزوی حق کاستهایم

گه کلبهٔ‌ دل به باطل آراستهایم

از باطل و حق سیر نمی گردد دل

صد ره زین خوان گرسنه برخاستهایم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *