شمارهٔ ۴۲ – کتابخانه ستیغ

حالم ز من سوخته خرمن بمپرس

تو میدانی ز دوست و دشمن بمپرس

آن غصّه که از تو خوردم آن نتوان گفت

وان قصّه که با تودارم از من بمپرس

برچسب خوردهباب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ