شمارهٔ ۱۱ – کتابخانه ستیغ

ای پیش تو سرو و ماه پیوسته رهی

با قد چو سرو و با رخ همچو مهی

مه چهره و سرو قد بسی هست ولیک

تابندهتر است ماه بر سروِ سهی

برچسب خوردهباب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ