رباعی ۱۳۲ – کتابخانه ستیغ

* می بر کفِ من نِهْ که دلم تاب است،

وین عمرِ گریزپای چون سیماب است،

دریاب که، آتشِ جوانی آب است،

هُش دار، که بیداری دولت خواب است.

برچسب خوردهخیام, دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ