رباعی شمارهٔ ۶۹ – کتابخانه ستیغ

نور رخ تو طلسم خورشید شکست

خورشید ز شرم سایه از خلق گسست

رخ زرد و خجل گشت و به مغرب پیوست

پیرایه سیه کرد و به ماتم بنشست

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ