رباعی شمارهٔ ۸۹ – کتابخانه ستیغ

ای صید شده مرغ دلم در دامت

من عاشق آن دو لعل میگون فامت

ای ننگ شده نام رهی بر نامت

تا جان نبری کجا بود آرامت

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ