رباعی شمارهٔ ۱۱۴

این بند که بر دلم کنون افکندند

نقبی است که بر خانهٔ خون افکندند

دل کیست کز او صبر برون افکندند

خیمه چه بود چونش ستون افکندند

برچسب خورده,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *