رباعی شمارهٔ ۲۳۳ – کتابخانه ستیغ

چون پای غم ار ز مجلست بیرونم

از دست غمت چو می در آب و خونم

تو مجلس می نشانده دانم چونی

من غرقه خون نشسته دانی چونم

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ