رباعی شمارهٔ ۲۴۵ – کتابخانه ستیغ

ای کرده تن و جان مرا مسکن غم

در باغ دلم شکفته شد سوسن غم

تا پای مرا کشید در دامن غم

غم دشمن من شده است و من دشمن غم

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ