رباعی شمارهٔ ۲۶۵ – کتابخانه ستیغ

تا بشنودم کاهوی شیرافکن من

ماتم زده شد چون دل بی‌مسکن من

حقا و به جان او که جان در تن من

بنشست به ماتم دل روشن من

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ