رباعی شمارهٔ ۲۷۶ – کتابخانه ستیغ

خاقانی اگرچه دارد از درد نهان

جان خسته و دیده غرقه و دل بریان

اینک سوی وصل تو فرستاد ای جان

جان تحفه و دیده مژده و دل قربان

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ