رباعی شمارهٔ ۳۴۹ – کتابخانه ستیغ

در مجلس باده گر مرا یاد کنی

غمگین دل من به یاد خود شاد کنی

بیداد به یکسو نهی و داد کنی

وز بندگی و محنتم آزاد کنی

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ