تن از خوی پر آب و دهان پر ز خاک

زبان گشته از تشنگی چاک چاک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *