رباعی شمارهٔ ۶۱ – کتابخانه ستیغ

گر شرح نمی‌دهم که حالم چونست

یا از تو مرا چه درد روزافزونست

پیداست چو روز نزد هرکس که مرا

با این لب خندان چه دل پر خونست

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ