رباعی شمارهٔ ۶۹ – کتابخانه ستیغ

ای دل یارت که سر به سر کبر و منیست

بازیچهٔ غمزه‌اش پیمان شکنیست

سودای لب چنین کسی نتوان پخت

با خویشتن آی این چه بی‌خویشتنیست

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ