رباعی شمارهٔ ۱۲۷ – کتابخانه ستیغ

با آنکه غم عشق تو از من جان برد

وان جان به هزار درد بی‌درمان برد

تا دسترسی بود مرا در غم تو

انگشت به هیچ شادیی نتوان برد

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ