رباعی شمارهٔ ۱۴۷ – کتابخانه ستیغ

با آنکه زمانه جز بدی نسگالد

وز جور توام زمان زمان می‌نالد

از خوردن آن زهر نمی‌نالد دل

ازمنت تریاک خسان می‌نالد

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ