رباعی شمارهٔ ۱۸۸ – کتابخانه ستیغ

گفت آنکه مرا ره سلامت بنمود

کان بت نکند وفا و برگردد زود

دی آن همه گفتها یقین گشت و نبود

وامروز نداردم پشیمانی سود

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ