رباعی شمارهٔ ۳۷۵ – کتابخانه ستیغ

ای نحس چو مریخ و زحل بی‌گه و گاه

چون زهره غرو چو مشتری غره به جاه

چون تیر منافق نه سفید و نه سیاه

غماز چو آفتاب و نمام چو ماه

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ