رباعی شمارهٔ ۳۷۹ – کتابخانه ستیغ

بر من در محنت و بلا باز مخواه

درد من دل دادهٔ جان باز مخواه

جانی که به عاریت دو دم یافته‌ام

چندانک دمی بینمت آن باز مخواه

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ