رباعی شمارهٔ ۶۱ – کتابخانه ستیغ

یک عالم از آب و گل بپرداخته‌اند

خود را به میان ما در انداخته‌اند

خود گویند راز و خود می‌شنوند

زین آب و گلی بهانه بر ساخته‌اند

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ