رباعی شمارهٔ ۱۱۲ – کتابخانه ستیغ

آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم

شرح غمت از پیر و جوان می‌شنوم

آن بخت ندارم که ببینم رویت

باری، نامت ز این و آن می‌شنوم

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ