رباعی شمارهٔ ۱۲۰ – کتابخانه ستیغ

تا چند مرا به دست هجران دادن؟

آخر همه عمر عشوه نتوان دادن

رخ باز نمای، تا روان جان بدهم

در پیش رخ تو می‌توان جان دادن

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ