رباعی شمارهٔ ۱۳۲ – کتابخانه ستیغ

دارم دلکی به تیغ هجران خسته

از یار جدا و با غمش پیوسته

آیا بود آنکه بار دیگر بینم

با یار نشسته و ز غم وارسته؟

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ