رباعی شمارهٔ ۱۴۳ – کتابخانه ستیغ

ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن

وز باده خمار سر و جانم بشکن

پیشانی توبه را شکستم ز لبت

گر توبه کنم دگر دهانم بشکن

برچسب خوردهاوحدی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ