شمارهٔ ۱۸ – کتابخانه ستیغ

در ماتمت ای‌ملک‌، مُلک خون بگریست

وز سوز تو در افق فلک خون بگریست

تا خاک‌نشین شدی تو ای گنج کمال

زین‌غصه سماک‌بر سمک خون بگریست

برچسب خوردهرباعیات, ملک‌الشعرای بهار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ