رباعی شمارهٔ ۱۱ – کتابخانه ستیغ

افسوس که بیگاه شد و ما تنها

در دریائی کرانه‌اش ناپیدا

کشتی و شب و غمام و ما میرانیم

در بحر خدا به فضل و توفیق خدا

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ