رباعی شمارهٔ ۲۸ – کتابخانه ستیغ

این روزه چو غربال به بیزد جان را

پیدا آرد قراضهٔ پنهان را

جانی که کند خیره مه تابان را

بی‌پرده شود نور دهد کیوان را

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ