رباعی شمارهٔ ۵۲ – کتابخانه ستیغ

طنبور چو تن تن برآرد به نوا

زنجیر در آن شود دل بی‌سر و پا

زیرا که نهان در زهش آواز کسی

میگوید او که جسته همراه بیا

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ