رباعی شمارهٔ ۶۴ – کتابخانه ستیغ

کوتاه کند زمانه این دمدمه را

وز هم بدرد گرگ فنا این رمه را

اندر سر هر کسی غروریست ولی

سیل اجل قفا زند این همه را

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ