رباعی شمارهٔ ۱۳۵ – کتابخانه ستیغ

آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است

وان زلف تو بند دل دیوانهٔ ما است

هر گوشه یکی شمع و دو سه پروانه است

اما نه چو شمع که پروانهٔ ما است

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ