رباعی شمارهٔ ۱۷۲ – کتابخانه ستیغ

اندر دل من درون و بیرون همه او است

اندر تن من جان و رگ و خون همه اوست

اینجای چگونه کفر و ایمان گنجد

بی‌چون باشد و جود من چون همه اوست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ