رباعی شمارهٔ ۲۱۷ – کتابخانه ستیغ

این همدم اندرون که دم میدهدت

امید رسیدن به حرم می‌دهدت

تو تا دم آخرین دم او میخور

کان عشوه نباشد ز کرم میدهدت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ