رباعی شمارهٔ ۲۲۰ – کتابخانه ستیغ

ای همچو خر و گاو که و جو طلبت

تا چند کند سایس گردون ادبت

لب چند دراز میکنی سوی لبش

هر گنده دهان چشیده از طعم لبت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ