رباعی شمارهٔ ۲۲۲ – کتابخانه ستیغ

با جان دو روزه تو چنان گشتی جفت

با تو سخن مرگ نمی‌شاید گفت

جان طالب منزلست و منزل مرگست

اما خر تو میانهٔ راه بخفت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ