رباعی شمارهٔ ۲۲۷ – کتابخانه ستیغ

با روز بجنگیم که چون روز گذشت

چون سیل به جویبار و چون باد بدشت

امشب بنشینیم چون آن مه بگرفت

تا روز همی زنیم طاس و لب طشت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ