رباعی شمارهٔ ۲۴۶ – کتابخانه ستیغ

بر هر جائیکه سرنهم مسجود او است

در شش جهت و برون شش، معبود اوست

باغ و گل و بلبل و سماع و شاهد

این جمله بهانه و همه مقصود اوست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ