رباعی شمارهٔ ۲۴۷ – کتابخانه ستیغ

بر جزوم نشان معشوق منست

هر پارهٔ من زبان معشوق منست

چون چنگ منم در بر او تکیه زده

این ناله‌ام از بنان معشوق منست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ