رباعی شمارهٔ ۲۶۸ – کتابخانه ستیغ

تنها نه همین خنده و سیماش خوشست

خشم و سقط و طعنه و صفراش خوشست

سر خواستهٔ گر بدهم یا ندهم

سر را محلی نیست تقاضاش خوشست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ