رباعی شمارهٔ ۲۸۸ – کتابخانه ستیغ

چون دید مرا مست بهم برزد دست

گفتا که شکست توبه بازآمد مست

چون شیشه گریست توبهٔ ما پیوست

دشوار توان کردن و آسان بشکست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ