رباعی شمارهٔ ۳۰۹ – کتابخانه ستیغ

در عشق تو هر حیله که کردم هیچست

هر خون جگر که بیتو خوردم هیچست

از درد تو هیچ روی درمانم نیست

درمان که کند مرا که دردم هیچست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ