رباعی شمارهٔ ۳۵۹ – کتابخانه ستیغ

عشق آمد و توبه را چو شیشه بشکست

چون شیشه شکست کیست کو داند بست

گر هست شکسته‌بند آن هم عشق است

از بند و شکست او کجا شاید جست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ