رباعی شمارهٔ ۳۷۸ – کتابخانه ستیغ

گرمای تموز از دل پردرد شماست

سرمای زمستان تبش سرد شماست

این گرمی و سردی نرسد با صدپر

بر گرد جهانیکه در او گرد شماست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ